DOCENTEN

Mijn naam is Natascha Boel (1967), ik woon en werk in een oude boerderij aan de rand van Linschoten samen met mijn man en 2 zoons. Ik heb jarenlang als jurist op grote kantoren gewerkt, maar besloot bij de geboorte van mijn tweede zoon de wetten en regels aan de wilgen te hangen, mijn hart te volgen en tóch die kunstacademie te gaan doen. Inmiddels werk ik al heel wat jaren als beeldend kunstenaar/illustrator/fotograaf. Mijn werk is o.a. te zien op www.nataschaboel.nl.

Tijdens de zwangerschap van mijn eerste zoon, nu 17 jaar geleden ben ik voor het eerst in aanraking gekomen met (zwangerschaps)yoga. Daarna ben ik af en aan hatha-lessenblijven volgen, maar heb mijn hart pas écht aan yoga verloren zo’n zes jaar geleden toen ik voor het eerst een yin-les volgde. De stilte en rust tijdens de les vond ik al heel bijzonder, maar de volgende ochtend voelde ik me 10 centimeter langer en leek het wel of ik meer ‘adem’ruimte had door de houdingen. Door yin-yoga ging er een hele nieuwe wereld voor mij open. Aha! Opeens begreep ik wat met ‘verbinding’ (yoga) wordtbedoeld. De verbinding van jezelf met je lichaam, je gedachten, je adem, maar ook de verbinding van jezelf met de wereld om je heen.

Doordat je bij yin-yoga de houdingen zolang aanhoudt en je, daar waar kan, probeert te ontspannen, versoepel je niet alleen je spieren, stimuleer je het bindweefsel, maar doe jeook aan ‘hersen’gymnastiek. Je traint jezelf om aandachtig aanwezig te zijn in het ‘hier en nu’ en opmerkzaam te zijn bij wat zich allemaal op dít moment aandient aan sensaties in je lichaam, aan gedachten en gevoelens. Dat vind ik het mooie aan yin-yoga: die balans tussen spanning en ontspanning, strekking en loslaten zowel op fysiek als mentaal niveau.

 

Een goede houding waarin al deze elementen samenkomen vind ik ‘Het Zadel’, een intensieve achterover-buiging waarbij je de voorkant van je lichaam opent, de bovenkant van je benen maximaal rekt en je je tegelijk (al dan niet ondersteunt door een bolster) helemaal kunt overgeven aan de zwaartekracht. Een houding waarin je je, als je eenmaal goed ligt, heerlijk kunt ontspannen.

Tijdens de lessen hoorde ik vaak iets over het stimuleren van de Chi, de levensenergie die door de meridianen in je lichaam vloeit en verbonden is met je organen. Omdat ik wilde weten hoe dat nou precies zat heb ik de docentenopleiding yin-yoga gevolgd en heb daar mijn hart verder aan yoga verloren (tja, ik verlies mijn hart nogal eens!). Ik heb ontdekt dat er nog zoveel is te leren over yoga: geschiedenis, filosofie, meditatie, voeding, Chinese geneeskunst en ga zo maar door. Vandaar dat ik ben begonnen met een meer omvattende 4-jarige yoga-opleiding.

Ik probeer in mijn lessen stilte en aandacht te ‘beoefenen’. Aandacht voor het moment waarin je nú bent. Daarom vind ik het zo leuk om ’s ochtends yin-yoga te doen omdat je die aandacht dan mee kunt nemen in de rest van je dag. En ik vind het belangrijk om in de lessen te vertellen waaróm we de houdingen doen. Welke gebieden, organen, meridianen stimuleer je? Soms vertel ik er ook nog iets over de traditionele Chinese geneeskunst bij, maar niet te veel. Het moet wel stil blijven!

Inspiratie voor mijn werk, maar ook voor mijn yogalessen vind ik overal om mij heen. Dat kunnen gesprekken of gebeurtenissen zijn en uiteraard een mooie film of boek, maar ik ben vooral geïnspireerd door mensen die met aandacht leven en liefdevol omgaan met de wereld om hen heen. Onlangs zei zo’n inspirerend persoon tegen mij: “de weg die we gaan, creëren we zelf terwijl we hem bewandelen”. Daar kan ik dan weer lang over nadenken!

Please reload